پر شكسته به بالا نميرسد هرگز

پَر ِشكسته به بالا نمي‎رسد هرگز
تلاش ميكند امّا نمي‎رسد هرگز

كبوتري كه هوايي نشد در اين وادي
به آسمان تمنا نمي‎رسد هرگز

اگر اجازه نيايد كه تا ابد مجنون
به سوي خانه ليلا نمي‎رسد هرگز

چُنان مقام به عشّاق مي دهد الله
به فكر مردم دنيا نمي رسد هرگز

مقام سلطنت و پادشاهي عالم
به پاي رَعيتي ما نمي‎رسد هرگز

و بي ولاي تو و خانواده‎ات آقا
كسي به عالم معنا نمي‎رسد هرگز

بدون گوشه‎ي چشم تو شيعه در محشر
به خاك بوسيه زهرا نمي‎رسد هرگز

مسيح آل محمد، مسيح زهرايي
به گَرد پاي تو عيسي نمي رسد هرگز

پَرم به شوق هواي تو وا شده آقا
كبوتر تو به سويت رها شده آقا

زمان مستي ما انتها ندارد كه
مريض عشق تو بودن دوا ندارد كه

بهشت من تويي آقا بهشت را چه كنم؟
بهشت بي گلِ رويت صفا ندارد كه

فداي بنده نوازي و مهرباني تو
سراي لطف تو شاه و گدا ندارد كه

كجاست حاتم طاعي ببيند اينجا را
كسي شبيه تو دست عطا ندارد كه

سراي توست پذيراي آرزومندان
كسي به قدر تو حاجت روا ندارد كه

تويي كه آينه ي حَي ذوالمِنن خواندند
عزيز قلب رضايي تو را حسن خواندند

امام عسكري آقا امير مولانا
دو دست خالي مارا بگير مولانا

گداي نيمه شب بين اين گُذر هستم
بيا و بگير دست از فقير مولانا

نگاه روشن خود را ز ما دريغ مكن
منم به دام نگاهت اسير مولانا

به نفس سَركِش و طغيانگرم نگاهي كن
دعا نما كه شوم سر به زير مولانا

بگو به ما: وسط بِركة السِباع چه ‎شد
كه بوسه زد به قدوم تو شير مولانا

بصيرتي بده آقا كه راه كج نروم
تويي تو آينه‎ي يا بصير مولانا

به كوريه همه‎ي دشمنان خداي كريم
نوشته نام تو را از غدير مولانا

تويي كه چشمه ي ناب معارفي آقا
كمال سير و سلوك هر عارفي آقا

هر آنچه ناز فروشي تو مشتري هستم
ميان صحن تو دنبال نوكري هستم

هزار مرتبه مديون ربناي توام
اگر كه شيعه‎ي مجنون حيدري هستم

چه مِنتي به سر من نهاده دست شما
كه سر سپرده ي فرمان رهبري هستم

به روز حشر كِشم نعره‎هاي مستانه
كه من غلام غلامان عسكري هستم

مُجير آل رسولي مدد اباالمهدي
فروغ چشم بتولي مدد اباالمهدي

بيا دوباره كَرم كن به اين گداي خودت
پَرم بده گُل زهرا تو در هواي خودت

خدا كند كه شبي هم مِس وجود مرا
طلا كني تو به اعجاز كيمياي خودت

نشسته‏ام بنويسي مرا مُسلمانت
كه آشنا كني‎ام باز با خداي خودت

خدا كند بگذاري تو دستهاي مرا
به دستهاي گُل غايب از سراي خودت

چه ميشود كه زمان ظهور فرزندت
فدا كني تو مرا پاي بچه هاي خودت

تمام حاجتم اين است يوسف هادي
مرا خودت برساني به سامراي خودت

گداي سامره هستم دو دست من خالي است
گدايي سر كوي شما عجب حالي است

عطش ميان حرم رود نيل مي گردد
سِرشك ديده‎ي ما سلسبيل مي گردد

كسي كه زائر قبر غريبتان باشد
ميان آتش غم‎ها خليل مي گردد

ندارد هيچ تعجب كه در كنار شما
كبوتر حرمت جبرئيل مي گردد

به حج نرفته اي امّا طواف درگاهت
هزار حج خدا بي بديل مي گردد

به حلقه‎هاي ضريحي كه نيست در حرمت
دل شكسته زائر دخيل مي گردد

دوباره پاي برهنه به جاده مي‎آييم
به سوي صحن و سرايت پياده مي‎آييم

شاعر: محمد جواد پرچمي
**********
حاج میثم مطیعی
مطلع:

پر شكسته به بالا نميرسد هرگز

ذاکر:

حاج میثم مطیعی

سبک:

شعر مدح

موضوع:

امام عسكري عليه السلام

سال:

1395

100
100
1395
حاج میثم مطیعی
امام عسكري عليه السلام
شعر مدح
شبکه های اجتماعی
اینستاگرام تلگرام

نوای هیئت بزرگترین بانک صوت و متن مداحلی کشور

نوای هیأت با استعانت از حضرات معصومین علیهم السلام و با الطاف بی‌کران پروردگار، از سال 87 با دغدغه‌ی شخصی و به صورت نرم‌افزار چندرسانه ای، تولید و عرضه شد و با استقبال خوبی از طرف ذاکرین اهلبیت روبرو شد. از آنجا که این محصول پاسخ گوی یکی از نیازهای اصلی یعنی پیاده سازی شعر و سبک است، همواره مورد پیگیری ایشان بوده است. از سال 94 با توجه به همه گیر شدن تلفن های همراه هوشمند، با حمایت مادی و معنوی سازمان فضای مجازی سراج در تأمین بخش اصلی هزینه‌ها و اختصاص زیرساخت فنّی، نرم افزار تلفن همراه نوای هیئت تولید و منتشر شد. یکی از نیازهای اصلی ذاکر دسترسی به اشعار و سبکهای مناسب و به روز است و غالباً اشعار و سبکهای ذاکرین شاخص مورد استفاده ی طیف عظیمی از ذاکرین کشور قرار می گیرد. نوای هیأت این نیاز را به شیوه ای جدید پاسخ گفته است. نوآوری صورت گرفته هم زمانیِ رؤیت متن و صوت مداحی‌هاست. آموزشی که در دل این نمایش هم زمان وجود دارد و تأملی که در شیوه ی اجرای ذاکرین شاخص خود به خود اتفاق می افتد، نرم افزار را بسیار کاربردی نموده است.